fail

/ ˈfāl /

verb (T)

ناکام شدن در به‌دست‌آوردنِ آنچه قصد شده است؛

رفوزه شدن؛

شکست خوردن در، موفق نشدن در، ردّ شدن در، مردود شدن در (امتحان)؛

ردّ کردن و قبول نکردنِ داوطلب؛

تنها گذاشتن، یاری نکردن به، وفا نکردن به، وِل کردن (شخص)؛

نادیده گرفتن، پشتِ گوش انداختن، کوتاهی کردن در، قصور کردن در، فراموش کردن

نوواژه‌(ها)ی پیشنهادی

اِسکریدن

\ eskar.id.an \

فعل (گذرا)

ساخت‌واژه

اِسکر (ستاکِ برساخته از ریشهٔ نیاایرانیِ -skarf به‌معنای لغزیدن، به‌سر درآمدن، تلوتلو خوردن، سکندری خوردن) + ــ‌یدن (نشانهٔ مصدر)

نکته

ممکن است واژهٔ «اِشکال» به معنای عیب و ایراد در زبانِ عربی نیز به همین ریشهٔ نیاایرانی مربوط باشد.

او به خوزستان رفت تا کاری پیدا کند، ولی اِسکَرید ( اِژکَرد، شکست خورد، ناکام ماند.)
اگر در این امتحان بِسکَری (رفوزه شوی،) باید کلِ دوره را دوباره بگذرانی.
اگر این پروژه بِسکَرَد (شکست بخورد،) آن‌ها این بخش را تعطیل خواهند کرد