آ (پیشوندِ فعل) + شای (ستاکِ برساخته از ریشهٔ نیاایرانیِ hā(y) به معنای «بستن، محکم کردن») + ــیدن (نشانهٔ مصدر)
ستاکِ حالِ آشادن میشود: آشای .(بسنجید با: گشادن ـــ> گشای.)