گفتنِ اینکه دیگری کاری نادرست، غیرِاخلاقی یا غیرِقانونی (جُرم) انجام داده است،
متهم کردن (چه قانونی، چه بیرون از چارچوبِ قانون)، تهمت زدن؛
کیفرخواست تقدیم کردن؛
مقصر دانستن، به کسی کم‌کاری و کوتاهی نسبت دادن؛
سرزنش کردن برای انجامِ کاری نادرست
accuse
/ ə-ˈkyüz /
verb (I)
اتهام وارد کردن؛
بهتان زدن، افترا زدن، تهمت زدن
نوواژه(ها)ی پیشنهادی
آتامیدن
\ 'â.tâm.id.an \
فعل (گذرا و ناگذر)
ساخت‌واژه
آ (پیشوندِ فعل) + تام (ستاکِ برساخته از ریشهٔ نیاایرانیِ -tamah به معنای «تیرگی، تاریکی») + ــ‌یدن (نشانهٔ مصدر)
نکته
١- این مصدر از دو سو به معنای «متهم کردن» ربط پیدا می‌کند. نخست، به معنای تیره‌گشتنِ ذهن (پندار، وهم) نسبت به آنچه دیگری انجام داده، و دوم به معنای تیره‌ساختنِ وضعیتِ حقوقی و مدنیِ کسی است، با متهم کردنِ وی.
۲- در گویشِ پشتو نیز فعلِ تورَوِل به معنای "متهم کردن" است که از واژهٔ تور (tor)، به معنای "سیاه و تار" ساخته شده است.
