stipulation

/ ˌsti-pyə-ˈlā-shən /

noun

بند یا شرطِ تصریح‌شده در قرارداد یا توافق؛

تصریح (رسمی)؛

قید، شرط، قرار

نوواژه‌(ها)ی پیشنهادی

مثال‌ها و کاربردهای فارسی

• مهم‌ترین اَرَنِ (شرطِ) پذیرش در آن دانشگاه میانگینِ نمرهٔ ۱۸ در چهار سالِ دبیرستان بود.
• یکی از اَرَن‌های (شروطِ) توافق، محرمانگی است.
• آن اَرَن (شرط) به‌روشنی در قرارداد نوشته شده بود.