در اشاره به اشیای بی‌جان، حیوانات و کودکان، بدونِ توجه به جنسیت، در حالتِ فاعلی، بدونِ معادل، و در حالت‌های مفعولی، اضافی و نیز پس از حرفِ اضافه، معادلِ ـ‌ش، آن؛
در اشاره به واقعیت یا موقعیتی معین، در حالتِ فاعلی، گاه معادلِ این، این امر، و در سایرِ حالت‌ها معادلِ ـ‌ش؛
در معرفی اشخاص، گاه بدونِ معادل و گاه معادلِ این؛
به عنوانِ فاعل یا مفعولِ دستوریِ جمله‌ای که فاعل یا مفعولِ حقیقیِ آن عبارت یا جملهٔ دیگری است که به دنبالِ آن می‌آید، بدونِ معادل؛
در جایگاهِ فاعلِ جمله‌ای دربارهٔ زمان، فاصله یا هوا، بدونِ معادل؛
برای برجسته کردنِ بخشی از جمله، بدونِ معادل؛
در اشاره به شرایط، امور یا چیزها به طورِ کلی، بدونِ معنایی مشخص و بدونِ معادل
