جاگذاشتن یا کاشتنِ یک افزارِ مصنوعی در بدنِ یک فرد، بویژه از طریقِ جراحی؛
آ ( پیشوندِ فعل) + کار ( ستاکِ برساخته از ریشهٔ نیاایرانیِ -kar به معنای بذر پاشیدن، تخم کاشتن) + ــین (پسوندِ اسمساز —> بسنجید با: زمین، بالین.) + ــیدن (نشانهٔ مصدر)
ستاکِ حالِ آکاریدن میشود: آکارین .(بسنجید با: چیدن —> چین .)