آدای + ــیدن
آ (پیشوندِ فعل) + دای (ستاکِ برساخته از ریشهٔ نیاایرانیِ dā به معنای دادن و عطا کردن) + ـــیدَن (نشانهٔ مصدر)
ستاکِ حالِ آداستن میشود: آدای. (بسنجید با: آراستن —» آرای.)