ناه (ستاکِ برساخته از ریشهٔ نیاایرانیِ zanH به معنای «دانستن») + ــیدن (نشانهٔ مصدر)
ستاکِ حالِ نادَن میشود: ناه .(بسنجید با: دادن —> دِه و زادن —> زای .)