آس (ستاکِ برساخته از ریشهٔ نیاایرانیِ -as به معنای تیز، برنده) + ــَـر ( پسوندِ اسمساز —> بسنجید با: تندر، زَفَر (چانه)، تبر) + ــدن (نشانهٔ مصدر)