اِس (پیشوند، به معنای بیرون، خارج —> بسنجید با: اسگالیدن.) + فَر (ستاکِ برساخته از ریشهٔ نیاایرانیِ -bar به معنای بردن، حمل کردن) + ــیدن (نشانهٔ مصدر)
این فعل را میتوان به دیسههای اِسفَرادن ، اِسباردن و اِسبَردن، خوشساختترین گونهها از میانِ دهها گونهی دیگر، نیز بهکار گرفت.