exile

/ ˈeg-ˌzī(-ə)l // ˈek-ˌsī(-ə)l /

verb (T)

وضعیتی که در آن کسی را از کشور یا جایِ زندگی‌اش بیرون می‌رانند، به‌ویژه به دلیل‌های سیاسی؛

تبعید کردن، نفیِ بلد کردن

نوواژه‌(ها)ی پیشنهادی

مثال‌ها و کاربردهای فارسی

• گاهی چنان عرصه بر مردم تنگ می‌شود که آن‌ها شاهِ خودکامه را می‌آزیلَند (تبعید می‌کنند.)
• دولتِ یونان به‌سالِ ۱۹۶۷ میکیس تئودراکیس را نخست برای چند ماه زندانی کرد، و سپس وی را از کشور آزیشت (تبعید کرد.)