دُ (دو) + تا ( واژهٔ فارسی بهمعنایِ «لنگه، تا، تکه، قطعه، عدد») + ــان (پسوندِ اسمساز —> بسنجید با: سامان، کوهان، دندان و ...) + ــیدن (نشانهٔ مصدرِ گذرا)