crown

پادشاهی، سلطنت، شهریاری (مقام، قدرت، قلمرو)؛

تاجِ گل؛

کروان (سکهٔ بیست و پنج پنسی)؛

فرق، تارک، وسط (سر)؛

نوک (کلاه، شیروانی، تاق، لنگر و غیره)؛

وسطِ جاده؛

تاجِ دندان؛

سر، بالا، قله، نوک (تپه)؛

اوج، کمال، ذروه، حد (مجازی)

بزرگ داشتن، مفتخر کردن، شرف بخشیدن؛

جایزه دادن؛

بر تارکِ ... جای داشتن، بر بالای ... قرار داشتن؛

به اوجِ کمال رساندن، به حدِ خود رساندن، کامل کردن، تمام کردن؛

روکش گذاشتن برای دندان؛

بر فرقِ ... کوبیدن، بر سرِ ... زدن (عامیانه)؛

پوشاندن، تارکِ ... را فراگرفتن (ادبی)

تاجی، سلطنتی، شاهی، دیهیم،

(پیشوندیس)