درک کردنِ ژرف یا کاملِ یک چیز؛
آ (پیشوندِ فعل) + وین (ستاکِ برساخته از ریشهٔ نیاایرانیِ uaid به معنای دانستن) + ــیدن
ستاکِ اکنونِ آویدن نیز میشود آوین (بسنجید با آفریدن —> آفرین، یا آجیدن —> آجین.)