واژه، نام، اصطلاح یا تعبیر تازه‌ای ساختن و آن را برای کاربردی معین به کار انداختن؛
برساختنِ نوواژه؛
واژه یا عبارتی را برای نخستین بار به‌کار بردن؛
سکه زدن، ضرب کردن؛
نِ (پیشوندِ فعل، به معنای "پایین") + پار (ستاکِ برساخته از ریشهٔ نیاایرانیِ pāraka به معنای «تکه، پاره، قطعه») + ــ‌یدن (نشانهٔ مصدر)
۱ـ ستاکِ حالِ نِپاشتن می‌شود: نِپار .( بسنجید با: کاشتن —> کار .)
۲ـ این فعل با پیروی از الگوی فعلِ pāraledān (فهرستِ بالا) در زبانِ کُردی برساخته شده است.
۳ـ ضربِ سکه در زبانِ آلمانی و برخی دیگر از زبان‌های اروپایی نیز از ریشهٔ هندواروپاییِ -bhreg به معنای قطعه کردن یا شکستن می‌آید.