bell
به همرسانی
/ ˈbel /
noun
زنگ (مدرسه، ساعت، تلفن و غیره)؛
ناقوسِ کلیسا،
مِهزنگ
(مِه = بزرگ)؛
دِرای، جرس (شتر، کاروان)؛
زنگولهٔ حیوانات؛
کاسهٔ گل (گیاهشناسی)؛
سرستونهای زنگشکل،
واروزَنگ
(وارو + زنگ)؛
انتهایِ زنگشکلِ یک لوله یا سازِ بادی؛
سنتورِ فرنگی
bell
/ ˈbel /
verb (T)
زنگ بستن به، زنگوله بستن به؛
به شکلِ زنگ درآوردن
bell
/ ˈbel /
verb (I)
نعره زدن
bell-
prefix
زنگ، ناقوس، زنگدیس، استکانی، زنگوله،
زنگ
-
(پیشوندیس)
دیدگاهها
ثبت دیدگاه