پشتیبانی و پشتوانهدادن به کسی برای پیشبرد، انجام یا برپاییِ یک پروژه؛
بان (ستاکِ برساخته از ریشهٔ نیاایرانیِ -pā(y) به معنای حفاظت کردن، مراقب بودن) + ــیز (پسوندِ اسمساز —> بسنجید با: پشیز، مویز، کویز.) + ــیدن (نشانهٔ مصدر)
ستاکِ حالِ بانِستن میشود: بانیز .(بسنجید با: خاستن —> خیز )