be

پس از it بیانگرِ وقت و زمان، معادلِ بودن؛

با قید یا حرفِ اضافه، بیانگرِ موقعیتِ چیزی در زمان یا مکانِ معین، معادلِ بودن یا قرار داشتن؛

بیانگرِ بقای چیزی در جایی، معادلِ ماندن، باقی ماندن، بودن؛

بیانگرِ حضور در جایی، معادلِ حضور داشتن، حاضر بودن، بودن؛

با قید یا حرفِ اضافه، بیانگرِ حرکت به جایی یا از جایی، بسته به موقعیت معادلِ رفتن، آمدن، رسیدن؛

بیانگرِ کیفیت یا موقعیت، معادلِ بودن؛

بیانگرِ جنس، معادلِ بودن؛

بیانگرِ هویت، نام، حرفه و نظایرِ آن، معادلِ بودن؛

بیانگرِ مالکیت، معادلِ بودن؛

بیانگرِ قیمت، معادلِ بودن؛

بیانگرِ برابریِ مقادیر و اعداد، معادلِ شدن؛

بیانگرِ ارزش، معادلِ به معنای ... بودن، برابری کردن با، به ... ارزیدن؛

بیانگرِ تغییر، معادلِ شدن

کاربردِ این فعل به شیوه‌های زیر صورت می‌پذیرد:

همراه با صورتِ فاعلیِ فعل برای ساختنِ فعل‌های استمراری، گاه معادلِ داشتن در فارسیِ گفتاری؛

همراه با مصدرِ دارای to، معادلِ بایستن، لازم بودن، موظف بودن و ناچار بودن؛

همراه با مصدرِ دارای to، معادلِ قرار بودن و قصد داشتن؛

همراه با مصدرِ دارای to، معادلِ توانستن و امکان داشتن؛

همراه با مصدرِ دارای to، معادلِ مقدر بودن؛

در جملهٔ شرطی به صورتِ were همراه با مصدرِ دارای to، بیانگرِ شرطِ نامحتمل؛

همراه با مصدرِ دارای to، بیانگرِ آنچه باید اتفاق بیفتد یا اتفاق افتاده است؛

نشانِ تشدید یا زیادی، نشانِ شدتِ عمل، سخت،