کسی را، به‌ویژه با اقدام رسمی، وادار به زندگی در بیرون از کشور خویش کردن، اخراج کردن از کشور؛
اِس (پیشوند، به معنای «بیرون» —> بسنجید با اِسگالیدن.) + رای (ستاکِ برساخته از ریشهٔ نیاایرانیِ -Hrab/f به معنای حرکت کردن، روان شدن) + ــ‌یدن (نشانهٔ مصدر)
ستاکِ حالِ اِسرادن می‌شود اِسرای . (بسنجید با گشادن —> گشای .)