آش (ستاکِ برگرفته از ریشهٔ نیاایرانیِ ųaxš به معنای رویاندن، پروراندن، افزودن و ...) + ــار (پسوندِ اسمساز —> بسنجید با: چنگار، دمار، دستار .) + ــدن (پسوندِ مصدرساز)